Ты зноў хацеў стварыць нешта вялікае і значнае, але Твой розум настолькі крытычны, што, калі б не спячая цішыня ў доме і не ўсмешка, якая ўжо настолькі набрыняла значэннем, што мае моц перакрэсліць сабой смех, Ты б ужо даўно заліўся гэтым словам перад коскай. Але давай больш не будзем складаць такіх цяжкіх сказаў, ок? Не таму, што Ты не верыш у ступень сканцэнтраванасці неразлучнага з Табой  Чытача, а таму, што для Цябе самога гэта будзе надта... хм! не складана, а неадпаведна. Хацелася б яшчэ дадаць у гэты набор літар спалучэнне, якое б выражала няўмерную падзяку толькі за тое, што Ты проста згадзіўся спаслаць мноства імпульсаў на гэтыя вось друкуючыя пальцы. Здаецца, апошняя інтэнцыя ўжо ажыццявілася, дзякуй.

(Паліфанія ці поліфанія? А мо паліфонія???)

Ты ж меў нейкую мэту, праўда? Маецца на ўваце, не, крый божа, жыццё ці нейкі яго акрэслены перыяд, а тое, што адбываецца тут і цяпер. Табе хацелася адкрытасці і Ты вельмі добра пачаў. Табе здавалася, што гэтая гэтая роэнакаляровая глыбіня Цябе выдае. А скончыць Ты хацеў вызнаннем таго, што за апошнія 24 гадзіны, Ты аднойчы схлусіў. Няўжо тая гульня (не паглыбляйся ў гэта слова, калі ласка) была аж такая нецікавая, што парушэнне правілаў не мела ніякага значэння? Што Табе каштавала, згадзіцца з такімі жа самымі імпульсамі, пра якія ўжо ішла гаворка? Той, здавалася, ужо далёкі падлеткавы сорам? Ён жа ўжо даўно нікога не ябаў (ах! гэты час дадае таму першаснаму выразу крышку арыгінальнасці). 

Так, напраўду. Сказана ўжо дастаткова. Палёгка на гарызонце. Імчыць разам з такой жа неабходнай, як каханне, патрэбай - сном. Ды і прынамсі паўкола чытачоў ужо ёсць.

Апошняе, што ўвянчае гэты дзень (я не люблю гэтага высокага слова, але яно мае права на друкаванне) будзе слоўнікам.

Поліфанія!

Ужэ-ужэ! Да-да-да!
У Беларусь я, Дамы й Гаспада, прыехаў, прыляцеў, вярнуўся, навярнуўся, прыскакаў, да паўз прымчаўся рубяжы, прыйшоў, дабраўся, дакаціўся, дапёр, даброў,  давёў сябе, прымкнуў,  да-гоп,  даплёўся,  дасядзеў і там мазоляў панацёр... Кароча, каб не абразоўваць дробязяў, прывет Вам,  суайчыннікі, у ваш і мой шацёр!

мой N: +375298059009

Адказ на гэты постpaulantipova:


Калі я вучыўся ў класе 5, быў у нас урок Сусвет. Так і называўся, нават на кнізе так было напісана, і фотка Зямлі з космасу, памятаецца.
Адказ: сусвет - вусец (маленкі вус).
Тлумачу свой ход-дум:

такая сітуацыя:

урок біялогіі, знаёмства з мікраскопам. Вусаты вучыцель гадоў сарака ўваходзіць: дзеньдобры-сядайце, сёння я вам пакажу, як мой (іранічна, падкрэсліваючы націск у наступным слове) вусец (горда вырывае адну валасінку з вусаў, ані зморшчыўшыся ад болю) ператворыцца ў цэлы сусвет (шырокая ўсмешка), а потым пяройдзем да асноў самай біялагічнай мовы. Да дзяцей даходзіць тое, што яны пабачылі, пачулі, але не зразумелі,  і ў класе праносіцца выдых апсалютнага васторгу. Скажам, Пётр Іваныч хутка змяшчае вусец пад прэпарава...-нештататамтакое - шкло і рухам рукі падзывае паглядзець на гэта ўсё Кольку, самага актыўнага сарванца, які ўжо круціцца пад бокам, бо не стрымаўся, бо не прывык. Колька на долю секунды зыркае туды, азіраецца на клас: да! тамака цэлы сусвет! - вырвалася нават па-беларуску і адразу паварочваецца назад глядзець. Дзеці, з прагай нязведанага ў вачах, зрываюцца з-за парт і бягуць да настаўніцкага стала з мікраскопам. Настаўнік спакойна запісвае на дошцы, не стрымліваючы усмешку самазадаволенасці: SUSVIET - VUSIETS.
 

хахаха!

Я быў у Італіі.
Хацеў прысвяціць гэтым ўражанням даўжэзны пост, з кучай пафасных слоў, але свядомасць таго, што ў мяне ёсць няскончаныя справы ва універсітэце, ўжо даўно забівае мой вольны, ад яго, ягелонскага, час. Таму мушу патлумачыць, што гэта там за пісьмена ніжэй.
А гэта мой ліст да сяброўкі, які я напісаў адразу калі прыехаў у Кракаў і яшчэ не шкадаваў часу на расказы пра багатую-багатую паездку. Ён, ліст, і будзе граць ролю таго першаснага ідэальнага паста. Хто мае вочы - калі ласка!)

So I came back yesterday.

The trip was great! First of all because of the meeting with my brother Makar. Finally we were really close to each other spending a lot of time talking, singing, tasting italian wine and grappa (c'est adorable!;) and even swimming in Adriatic Sea. The weather was like in summer 25-27 dg.

I was so glad when I saw his world, his life! It's paradise there! They,the students of his college, have everything: houses which are divided by 10-15 students, good italian food 2 times a day, fresh bread that "somebody" brings at morning, full friges, well-accommodated kitchens, all the stuff for studing... and actuallu studing and developing their talents is the only thing one should care of. It's a great chance to have a good life for my brother.

But there was another parallel problem to all this ideality. Our belarusian friend Nasta who was studing with Makar in liceum agreed to go with me to visit him. She was really ok, but so childly disorganised that she had put all the documents and money in a photocamera bag which was later hanged on a hook in the train from Padova to Venice. Unfortunately I didn't noticed that. You see where I am going... The bag was stolen.

The arrival to Venice, early in the morning, she tells me that she doesn't know where is her camera and her phone and her money and her passport... I begin to understand in what situation we are and I just want to laugh 'couse of the absurd and incredibility of all this. I remembered about one my friend who had such a situation in Germany. So I realise what a work I should do to help this girl: Police, Belarusian Embassy in Rome, posts, calls, photoes for new documents, asking, talking, planning etc. etc. and everything must be done during 2 and a half days not to be late for the plane...

I thought "What a challenge! It's wired! Haha!" and began this exremely long and inending process of recieving this fucking piece of paper whithout which this pour belarusian girl is nobody in Eropian Union.
Sometimes it seemed a big big crap especially when I was noticing that Nasta even doesn't want to try to amagine the seriousness of the situation.

But finally I am here in Cracow, Nasta is on her way to Belarus. That means that everything was done well and she has got her passport, by the way, from the hands of a railway policeman in Milan, who did not understand at all what is it and what should he do with these two belarusians telling him that his office should have some letter from embassy for them...

Just try to imagine! That's funny, isn't it? Haha!

прымаю ад cvetnayakapusta

1. не ўмею хутка-слепа друкаваць не клавіятуры (хаця кірыліцы ў мяне пад пальцамі цяпер няма)
2. не ўмею капіць (грошы, вядома)
3. не ўмею спыняцца на дасягнутым піве.
4. не ўмею жартаваць.
5. не ўмею скакаць з парашутам, 3 разы летам спрабаваў - аніразу не атрымалася.

хачу пачуць 5 немашчаў ад: leif, exnihillo, mshmel, verasen.

Калі ня будзе памежнікаў
хцівых, злых і нянашых

і ўсім-ўсім залежным
мы надаем па пашчы

а трускавак аматары
уцякуць на захад

максалям - іхны мацяры -
арыенцір: дахаты

усялякіх зарэтра -
у тыщцотсоракпервы

(а ў "пазяхак" ні паветра
ня хопіць ні нэрваў)


Вось тады Яна ўстане
Падміргне сінім вокам
Сьнег з грудзей ёй растане
Голас грымне навокал:

Дзеці! Дзякуй вам! Дзе ж вы?
Дайце мне вас абняць!

гм! ...нікога няма... бляць

ай, пасля напішу!

WMWinszuju mshmela z NAROZINAMI!!!


Pamitka dla nie jaho:

Jon moj druh i frend i charaszezny czalawiek!!!

"Budź zdarou!!!" treba jamu rauści peryjadyczna (szto 1/2 hadziny) uwieś dzień. Jon paczuje. U jaho dobry muzyczny hust.
Kab kożny zarou!

dla jaho:

Budź zdarou!!!

Jak heta zrabić?
Nu jak?
A moża?.. aj!
A mozha?.. Beeee!
A morza?... Tsseee!
Whattak prosta !yp! i usio? Skazać? Napisać?
[fihnia]{ choczacca wydalić, aż... ażż... ażżż!}
Kali użo nieszta uhołau pryjdzie??
Nu treba ż niejak pawinszawać!!!

Nu, tak! Tak !
Heta Tabie! Tabie! Tabie ja ciapier dumaju!
Tabie!
...tabetabe...
ta i alfa z ipsiłonam i dzeta i heta...

[niczoha bolsz nie zastajecca;]

Windows! Ćchuty!

Winszuju!!! piatrovich 

Ty czudatwornaja!!!

różau nie darujesz ;)



Pakiń joj winszawańni, chto siudy uwachodzić!!!

Byu na słemie! U krakauskim klubie Stara Piekarnia!

Wyszka! Arhanizacyja, prauda, 0 (zamała miesca, halimiejszyja mikrafony, ad jakich jaszcze napaczatku admowilisia, kuflau na piwa - i tych zabrakła) Ale ludzi pryjszli słuchać i słuchali. I reahawali, adekwatna i nie. I kryczali, i świstali, i mauczali, i wybirali, i hałasawali. Udzielnikau szmat - aż 16. Frystajlery-hiphopery , paety (siarod ich i siwyja dziadźki da naszaha pakaleńnia, i "maladziki", bo nasamrecz dzikija!) i niaprosta maystry słowa. Nie, mauleńnia. Byu tamaka miz inszymi Jaś Kapela, pieramożca 1 polskaha słemu u 2003h, ale hałounaha pryzu, miaszka z hraszym_a, nie atrymau(, chacia, jak na mianie, byu najlepszy.  Pieramoh warszauski chłapiec na mianuszku Estragon. Jon byu niebłahi, i nie praczytwau, a czytau, imprawizujuczy (choć i nie frystajler).  Ale, darucie, pra jaho ja niczoha nia wiedaju(

Heta uczora było.

Kirylicy niama.
Klawijatura czorna-biełaja. Anikrychu nie czyrwanieje. Adno szto u ... U PRAWYM KUTKU PAŻOUKŁA MALEŃKA.[CAPS LOCK].  Nu vot. Usio.
Palcy taksama pażouknuć(praz hod tryccać) ad tytuniu.
Palcy patrebnyja, kab palić!
U ich tutaka heta raboć można:

[szszszkchhhsz...
pstryk pstryk....
....pchhhh
pffffffffff...
 ....pchhhh
pffffffffff...
....pchhhh
pffffffffff...

czszczszzczszczcz]
 


usio czas! hadzina użo...

2 гадзіны на хрэндстушку пайшло. фрында вы мае фрында!
а хацеў пісаць, хацееў!
эт! а!
былі нядаўна ў мяне сябры. прыехалі былі(ну, каб вы нічога не падумалі раптам. што вооо былі сябры, а жо няма. пасварыўся, мусіць. не)  і неяк так файна зь імі было, ну так файна. мне. хаця  ім тассама. я ім і дзякаваў усяляк. але ўсё адно замала. бо ў падзяцы ўсяго й ня скажаш.
(а яны гэта ўсё прачытаюць. гыгыгы. тссс! бо яны - ЖЖ лазеры. яны лазяць і, вядома, ў такі спосаб юзаюць, але ня юззяры яны. пакуль;)

дарэчы,  гэта табе будзе цікава! і табе таксама ;) памятаеш пра гонзу? дык во што. я сёньня у аўтобусе пачуў, што ў некага чувака мянушка такая была таму... таму што.... таму ШТО у яго крывы НОС быў. ташшто меў ты/ён... гэтую... рацыю. ня гнаў ты/ён ;)

даааа, пасьцец,. нічоа ня скажаш.

піздно вже - (эх, ігар, ігар(

ня сьмешна! (гэт ня вам ;)

а пра лазераў я мне садабаўся! гэтае словазлучэньне было ледзь не галоўнай матывацыяй для гм! пасцца %)))

я ўжо даўно так не чытаў!
крута!
за адзін прысест(прылёг)!
ня мог адарвацца!
ці наадварот, ня мог прызямліцца!
вееельмі цікавы стыль, нат ня ўехаў адразу!

нарэшце прыехаў.
сюды:



зноў буду граць на лютні! ах!

Lutnia — wódz tańców i pieśni uczonych,
Lutnia — ochłoda myśli utrapionych:
Ta serce miękczy swym głosem przyjemnym
Bogom podziemnym

Jan Kochanowski (XVI w.)

Вось у гэтым замку мы з Брацвам лютнi сьпявалі і гралі на Інаўгурацыі году ў Вышэйшай школе турыстыкі і эканомікі. Было вельмі ўрачыста, як у сапраўдным унівэрсытэце! Прамова рэктара праф. др габ. Януша Сондэля, выклад праф. Козуб-Цембровіча з Ягелонскага Унівэрсытэту,  выступленьні мясцовых палітыкаў і студэнтаў, а напрыканцы бяседа! Каб у мяне на 1 курсе нешта такое было, дык пэўна б вучыўся! :)

Słuchajcie što vyčytaŭ u Newsweek!
 
U Dubnikach, što znachodziacca za 50 km ad Vilni, u krypcie daŭniejšaha kalvinskaha zboru znojdzieny pachavańni lehiendarnych bratoŭ Mikałajaŭ Radziwillaŭ. Tak, tak! Mikałaja Radziwilla Rudoha (brata Barbary Žygimoncichi) i jahonaha stryječnaha brata-ciozku pa mianušcy Čorny!
 Bolš za toje! Užo zroblenyja pazytyŭnyja paraŭnaŭčyja daśledvańni DNK z Maryjaj Hannaj z domu Radziwill(nar. 1962h.), pradstaŭničkaj XIV pakaleńnia ad Mikałaja Čornaha.
Artykuł napisany vielmi cikava, z roznymi padrabiaznaściami daśledvańniaŭ (vonkavy vyhlad kniazioŭ, chvaroby, hienealohija etc.). Dosyć ćviaroza apisana historyja hetaha rodu. Naprykład, kali havorka išła pra movy, jakimi karystalisia Radziwilly, dyk tak i napisana, što litoŭskaje nia znali, a karystalisia polskaj, našaj, ruskaj, i łacinaj.  Raju pačytać!

(pavodle Newsweek 38/2007 za 23.09.07)